نقطه

من امشب با خداي خود جدل دارم//////// شكايتها به درگاهش ازين سفر دارم

بذار بدونه :
چه سخته تو جاده غريبونه رفتن//////// غم جدایی رو فقط با دل سايه گفتن
چه سخته تن سرد آفتاب رو ديدن////////رو خط غروب، بي رویا تا شب دویدن
چه غمگينه فصل خزون جدايي///////////براي گسستن از اين تابوی آشنايي
فقط انتظار و فقط ره سپردن///////////////شكست دل و جا گذاشتن و نبردن